Η ιστορία αρχίζει από την εποχή όπου ο μύθος μπερδεύεται με την πραγματικότητα.

Πρώτοι κάτοικοι της Ρόδου θεωρούνται οι Τελχίνες απ\' όπου το νησί ονομάστηκε και Τελχινίς. Αργότερα έφθασαν οι Ηλιάδες γιοι του Ήλιου και της νύμφης Ρόδου απ΄ όπου πήρε και το σημερινό του όνομα το νησί. Ακολούθησαν οι Κάρες, οι Φοίνικες και οι Μινωίτες από την Μινωική Κρήτη, μετά από την καταστροφή του Μινωικού πολιτισμού από την έκρηξη του ηφαιστείου της Θύρας. Γύρο στα 1200 π.χ. έφθασαν στο νησί οι Δωριείς.

Το 1100 π.χ. διαμορφώθηκαν οι τρεις πόλεις κράτη, η Ιαλυσός, η Κάμιρος και η Λίνδος, που η κάθε μια είχε δική της ανεξάρτητη πολιτική. Η περιοχή του Δήμου Νότιας Ρόδου ανήκε στο κράτος της Λίνδου και η ιστορία της περιοχής σχετίζεται με τη ιστορία της. Στην περιοχή υπήρχαν επτά αρχαίοι δήμοι και μεταξύ αυτών ήταν και ο Δήμος Πεδιέων στην παραλία κοντά στο χωριό Γεννάδι. Ο Δήμος Πεδιέων ήταν ένας από τους δυνατούς παράκτιους Δήμους του κράτους της Αρχαϊκής περιόδου (7ος και 6ος αιώνας π.Χ.).

Το 42 π.Χ. οι Ροδίτες αρνήθηκαν να βοηθήσουν τον Ρωμαίο στρατηγό Κάσσιο εναντίων των εχθρών του, και οργισμένος κατέλαβε την Ρόδο, λεηλάτησε την πόλη, δήμους και κοινότητες. Μετάφερε στη Ρώμη πάνω από 3000 έργα τέχνης.

Το 1309 μ.Χ. οι Ιππότες του Αγίου Ιωάννου της Ιερουσαλήμ, εγκαθίστανται στη Ρόδο και από τότε ονομάζονται Ιππότες της Ρόδου. Στην περιοχή του Δήμου Νότιας Ρόδου υπήρχαν πέντε φρούρια και δύο πύργοι. Οι Ιππότες έμειναν στη Ρόδο 231 χρόνια (1309-1522)

Την 1η Ιανουρίου 1523 οι Τούρκοι με τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή καταλαμβάνουν το νησί και την επόμενη μέρα η ναυαρχίδα "Santa Maria" και τα άλλα Ιπποτικά καράβια, μαζί με 4-5 χιλιάδες Ροδίτες, αποχαιρετούν τη Ρόδο, που γίνεται σκλάβα για πολλά χρόνια, και εγκαθίστανται στην Μάλτα.

Το 1912 οι Ιταλοί καταλαμβάνουν τη Ρόδο. Η οικονομική και πολιτισμική ανάπτυξη του νησιού αναζωπυρώνεται.

Το 1948, η Ρόδος μαζι με τα υπόλοιπα νησιά της Δωδεκανήσου, ενώνονται με την Ελλάδα.